De Chimera was de eerste viertakt van Aermacchi en het eerste project van Alfredo Bianchi, die eerder bij Parilla had gewerkt. Het idee ging terug op een schets van een ‘ideale motorfiets’ van graaf Mario Revelli di Beaumont, een oud-coureur en autodesigner. Revelli tekende het chassis en de opvallende carrosserie. Bianchi wilde vooral een laag zwaartepunt; daarom ligt de cilinder bijna plat.

De motor werd getoond op de motorshow van Milaan. Volgens de meeste bronnen was dat in 1956; Cybermotorcycle spreekt van november 1955. Journalisten waren lyrisch, maar het publiek niet. De naam komt uit de Griekse mythologie (een vuurspuwend monster) en betekent in het Italiaans ook ‘droom’ of ‘hersenschim’.

De verkoop viel tegen. Volgens Bike-urious en MCNews werden er maar 119 stuks van de 175 en 177 van de 250 gebouwd; het museum in Milaan noemt ook ongeveer 119 stuks van de 175 (1956–1961). Het National Motorcycle Museum spreekt van ‘minder dan 125’ 175’s. Over het einde van de 175 verschillen de bronnen: 1960 (Cycle World, Wikipedia) of 1961 (andere bronnen). De 250 werd tot 1964 gebouwd.

Het succes kwam pas toen Aermacchi de motor ‘uitpakte’. Zonder kappen en met een gewone achtervering werd het de Ala Bianca, Ala Rossa, Ala Azzurra en Ala Verde, en later de Harley-Davidson Sprint. Deze motor bleef in productie tot de 350 Sprint van 1974.

Chimera 175 (1956–1960/61): 172 cc, het origineel.

Chimera 250 (1958–1964): vrijwel gelijk, maar met 246 cc (66 × 72 mm).

De motor werd geleverd in tweekleurig ivoor met groen, zalm(rood), goud of blauw.

Het grootste probleem is de carrosserie. Tank en zadel vormen één plaatstalen geheel, en de ‘kappen’ rond de motor zijn deels van gegoten aluminium en dienen tegelijk als carterdeksel. Deze delen zijn uniek voor de Chimera en bijna niet meer te vinden. Een exemplaar zonder complete carrosserie is moeilijk af te maken.

De achtervering met één liggende veer-/demperunit onder het zadel is ook Chimera-specifiek.

Technisch is de motor verwant aan de latere Ala-modellen, al zijn het vroege uitvoeringen. Bronnen beschrijven geen specifieke Chimera-kwalen; reken op de gewone aandachtspunten van een oude eencilinder (lagers, zuiger, kleppen, 6-volt-elektra).

Mechanische onderdelen kun je soms vinden via Aermacchi-specialisten en clubs, omdat de motor verwant is aan latere modellen. Carrosseriedelen zijn het knelpunt: daarvoor ben je aangewezen op beurzen, sloopmotoren en verzamelaars.

Prijsindicatie: weinig gegevens. Een als ‘museumstaat’ gerestaureerde 175 uit 1957 stond in 2019 bij een Italiaanse handelaar te koop voor $13.999; volgens Bike-urious was daar toen geen belangstelling voor. Gezien de kleine aantallen komen er weinig te koop, en de prijzen kunnen sterk uiteenlopen. Laat je bij een aankoop goed adviseren.