De Ala Blu kwam in 1967 op de markt als 250 cc toermotor van Aermacchi-Harley-Davidson in Varese. Hij volgde de Ala Azzurra op, de rustige toerversie met lage compressie. De Ala Verde was de sportieve broer. Alle Ala-modellen gaan terug op de liggende eencilinder die Alfredo Bianchi in de jaren 50 ontwierp voor de Chimera.

Over de productiejaren zijn de bronnen het niet eens. De Duitse Wikipedia (op basis van het boek Aermacchi van Mick Walker, 1995) noemt 1967–1970. CyberMotorcycle en de Nederlandse handelaar Yesterdays noemen 1967–1972.

Volgens CyberMotorcycle verschilt de Ala Blu van de Amerikaanse Sprint door het ontbreken van het grote Amerikaanse luchtfilter, een Europese uitlaat en een dashboard met twee meters en controlelampjes. Hij gebruikt het motorblok van de Ala Azzurra. CyberMotorcycle denkt dat een deel van de Ala Blu’s is opgebouwd uit onderdelen die nog op voorraad lagen.

Ala Blu Turismo: met viersnelheden-bak, ongeveer een jaar gebouwd (1967). Volgens CyberMotorcycle en Yesterdays zijn er maar ongeveer 27 van gemaakt. Ala Blu GT: vrijwel gelijk, maar met vijfbak; ongeveer 700 tot ruim 725 stuks.

De Duitse Wikipedia ziet het anders: daar is de GT een sportievere versie met een hoger stuur, en kwam de vijfbak pas in 1970. Ook over de wielmaat verschillen de bronnen (17 inch volgens Wikipedia; 19 voor en 18 achter volgens CyberMotorcycle). Dit verschil kan met het bouwjaar te maken hebben.

Specifiek over de Ala Blu is weinig geschreven. Wat hieronder staat geldt voor de liggende Aermacchi-eencilinder in het algemeen (Sprint, Ala Verde).

Starten kan lastig zijn, vooral als de motor warm is. De 6-volt-verlichting is zwak; controleer dynamo, regelaar en bedrading. Uitlaatbochten kunnen doorroesten. Het hiel-teen-schakelpedaal beperkt de hellingshoek in bochten. Bij oudere Ala’s komen vervangen motorblokken en verkeerde stickers voor (bijvoorbeeld vijfbak-stickers op een viersnelheden-motor).

Omdat er van de Turismo maar zo weinig zijn gebouwd, is het verstandig een zogenaamde “Turismo” extra goed te controleren. Dat advies is van ons, niet uit een bron.

Techniek en veel motoronderdelen zijn gelijk aan die van de Ala Verde en de Sprint, en daar is nog redelijk wat voor te krijgen. Er zijn nagemaakte uitlaten die passen op de 250 Ala Verde, Ala Blu en GT van 1967–1972, en contactpunten voor de Ala Blu GT. Typische Ala Blu-delen, zoals lampglazen, sierdelen en kabels, zijn moeilijk te vinden.

Prijzen: echte marktgegevens voor de Ala Blu zijn er bijna niet. Autobelle.it noemt een archiefwaarde van €2.300, maar zegt zelf dat die niet actueel is (jaartal onbekend). Ter vergelijking: een gerestaureerde Ala Verde 250 uit 1962 werd in april 2026 in Nederland aangeboden voor £6.300. Een Ala Blu in goede, originele staat zal daar door zijn zeldzaamheid niet ver vanaf liggen, maar dat is een inschatting.