Na de oorlog had Italië behoefte aan goedkoop vervoer. Guzzi antwoordde in 1946 met de Motoleggera 65, al snel ‘Guzzino’ genoemd: een tweetakt van 64 cc met 2 pk, een topsnelheid van zo’n 50 km/h en een gewicht van 45 kg. Het werd een enorm succes: er werden ruim 71.000 gebouwd.

In 1954 volgde de Cardellino (distelvinkje), sterk afgeleid van de Guzzino. Hij groeide van 65 naar 73 cc en vanaf 1962 naar 83 cc, en bleef tot 1965 in productie. Ook in Spanje werd hij gebouwd door Moto Guzzi Hispania.