In 1928 bracht Moto Guzzi zijn eerste motocarro uit: een motorfiets met voorop een stuur en achterop twee wielen met een laadbak. Hij werd verkocht met of zonder aanhanger. Italiaanse winkeliers, boeren en bouwbedrijven hadden zo voor weinig geld een klein vrachtvoertuig.

Begin jaren dertig volgde de Mototriciclo 32, vooral voor het leger: 935 gingen naar het leger en 143 naar burgers. In 1934 kwam de Motocarro S met een differentieel achter en 800 kilo laadvermogen. De ER uit 1938 had een kopklepmotor uit de V-serie, drie versnellingen plus een achteruit, trommelremmen op alle drie de wielen en kon 1000 kilo laden.

In 1942 kwam de Tipo U, een verbeterde ER met koeling door een ventilator. Dankzij een eindoverbrenging met twee standen had hij zes versnellingen vooruit en twee achteruit. Voor het leger bouwde Guzzi van 1940 tot 1943 de Trialce, in drie versies: eenpersoons, tweepersoons en als zijspancombinatie. Daarvan zijn er 1741 gemaakt.